Sonsuzluğun ötesinde benim aradığım Kahrolası yalanlarla kurulu bir yerde Kendi kendine sevinen delinin biriyim Bir ağaç bin çiçek bin çiçek 1 milyon...
Neredesin sevgili artık yokluğuna da alışıverdim zaman artık her geçen zaman beni benden alıyor, kuşlar bile artık ötmez oluverdi. Her sabah yürüdüğümüz o kıyının kara bulutlar...
Gel gitler arasına yazılmış ömrün krizantem öfkesiyle birikmiş yüreği Çoğukez düşüp kaltığı sevda yolunda aşk diyordu hiç durmadan Kalbi çarpıyordu hızlı hızlı heyecanlanıp bir sigara yaktı Durmaksızın...
Kırık aynalarda sonsuzluk, su misali kaybolan düşler . Aşk oyunu geceleyin başlar kaybolur içimizdeki krizantem öfkesi Aşk dokununca sana bana İçimizde patlar volkan gibi, kutupta yaz gibi...
Artık sonsuzluğa uzandı bütün her şey Bir celladın kurbanı olmak Bütün her şeyin bir anda tüketilmesi Hançerlenmiş arzular durmaksızın kalp ağrıları Uykusuz geceler ...